Monday, April 30, 2018

அமிழ்தினும் இனியவளுக்கு அர்ப்பணம்

இன்முகத்தோடு இறங்கி வந்தான் இறைவன்
இவ்வுலகை இயக்குகிறாய் என்ஐயம் களையென்றேன்
 விடையை அளிக்கிறேன் வினவு என்றான்
வரிசையாய் வைத்தேன் என் ஐயப்பாட்டை

தென்றல் போன்ற இனிமை தருவது
இவ்வுலகில் எது என்றேன்
சிறுபிள்ளையாய் அது தென்றலை விடவும்
இனிதான அவள் குரலென்றான்

ஆழியை விடவும் ஆழம் எதுவோ
அதற்கு விடையுண்டோ என்றேன்
அறிவிலியே அவளின் பண்பு ஆழியை
விடவும் ஆழம் என்றான்

மலர்களின் சிரிப்பை விடவும் அழகு
புவியில் உண்டோ என்றேன்
மங்கையற்கு அரசி அவளின் சிரிப்பு
மலர்களை மிஞ்சும் அழகென்றான்

வானை விடவும் விரிந்து நிற்கும்
வான்போன்ற விரிப்பு எதுவென்றேன்
வானளாவிய அவளின் புகழை அதற்கு
விடையாய் எனக்கு தந்தான்

உனக்கு நிகராய் உலகில் எதுவும்
படைத்திட துணிவாயோ என்றேன்
எந்தன் உருவாய் இசையின் வடிவாய்
சுதரகுநாதனை அனுப்பினேன் என்றான்

Monday, April 23, 2018

அம்மா

நானிலம் நீ விட்டு பெயர்ந்து 
இன்றோடு நான்கு ஐந்து ஆண்டுகள் 
நாங்களும் வாழ பழகி கொண்டோம் 
நன்மகளே நீ இல்லாது 

சித்திரை நிலவை உலகே ரசிக்க 
நிலவின் ஒளியை நிர்மூல மாகும் 
 நக்ஷத்திரமாகி அதன் அருகே நிற்க 
சீரியவளே நீ பறந்து சென்றாயோ 

ஊரார் பிள்ளைகளை எல்லாம் ஊட்டிவளர்த்தாய் 
பேரப்பிள்ளைகள் முகம் காண நீயில்லையே  
உன் நினைவுகளை கதைகளை மாற்றி 
உனக்கு மறுஉயிர் கொடுக்க முற்படுகிறோம் 

உன் கவர்ந்த இரக்கமில்லா இறைவனிடம் 
இவ்வுலைகையே கொடுத்துவிட ஏதுவாகி நிற்கிறோம் 
செய்வதறியாது நிற்கும் எங்கள் சொற்களை 
செவி மறுக்க மறுக்கிறான் செவிடன் 

மறுமுறை அழைத்து வா இறைவா 
 எமக்கில்லாது உனக்கென அவளை அனுமதியின்றி 
எங்களை ஆழ்துயரில் ஆழ்த்தி எடுத்துசென்றாய் 
உத்தமி உனக்கன்றோ தாயாகி இருக்கிறாள் 

அவ்வுலகில் நல்லவர்களுக்கு பஞ்சம் போலும்
நல்லவன் என்று பேர் சொல்லி 
நய வஞ்சகமாய் நல்லவளை நாடிவந்தான் 
வந்தவரை வாழவைத்த தெய்வம் அவள் 

சகோதரன் ஆகி விட்டாய் இறைவா 
பங்காளி சண்டை பழக்கமில்லை எங்களுக்கு 
நீவாழ தந்தோம் எங்கள் அன்னையை 
பத்திரமாய் பார்த்துக்கொள் எங்களின் நினைவை 
 

Tuesday, March 13, 2018

உறவுகள்

வாழ்க்கை என்னும் வீடு கட்ட
உறவுகள் என்னும் சுவர்கள் எழுப்பி
வாழ்வாங்கு வாழ்ந்திடவே கனவுபல கண்டிடுவார்
வீட்டின் கூரையாய் இறையருள் இருக்க
வீடும் அழகாய் உருவாகி நின்றிடுமே

சுவர்களில் வண்ணம் சேர்க்க விழைந்திடுவார்
வண்ணங்களும் வாங்கி வந்து நின்றிடுவார்
ஒற்றை வண்ணமே அழுகு சேர்க்காதே
பல வண்ணம் அழகு சேர்க்குமென
உற்றவர் வந்து கருத்து  உரைக்கவே

ஏற்றிடவே மறுத்திடுவார் எனக்கென நீயில்லை
பல வண்ணம் தேடுகிறாய்  முக்கியம் இல்லை
நான் உனக்கு விலகிச்செல் என்றிடுவார் 
வண்ணங்களாய் மாறிய உறவுகளை மறந்திடுவார்
தான் என்ற ஒற்றை சொல்லில்

முழு சுவரும் தானே அன்றோ
அதில் வரும் வண்ணங்கள் அன்றோ
மற்றைய உறவுகளின் வருகையும் பிரிவும்
வண்ணங்கள் மாறிடலாம் சுவரும் மாறுமோ
ஏற்கவே மறுத்திடுவார் தானே முதண்மையென்று

சினம் என்னும் கோடாலி கொண்டு
சீரிய சுவர்களை தகர்த்து எறிவார்
செய்வது அறியாது செய்திடும் கடும்சினம்
உறவென்னும் சுவர்கள் ஆட்டம் கண்டால்
வாழ்க்கை வீடும் உரு குலைந்திடாதோ

கற்பனைகள் வேண்டும் தான் வாழ்க்கையில்
நல்லவைகளை அவை நம்மோடு இருக்கையிலே
கானல் நீரை கண்டு பறக்கும்
மதி இல்லா சிறு பறவைபோல்
கற்பனையால் கற்சுவரை தகர்த்திடவே முனைகின்றோம்

ஒற்றை வண்ணத்தை பற்றிக் கொண்டு
அழகில்லா சித்தரை வரைவதோ இன்பம்
உறவுகள் பலவும் பல நிறமாம்
பல வண்ணம் வாழ்வில் சேர்க்க
வற்றாத துன்பமும் இன்பமாய் மாறிடாதோ



Sunday, March 11, 2018

இப்படியும் சில மங்கையர் தின வாழ்த்துக்கள்

உள்ளிருக்கும் இல்லாள் உவகையோடு
உரையாடி மகிழ அழைத்திட
என் ஊழ்வினை பயன்நீ
விலகா பிராரப்த கர்மமே
உரையாட ஏதும் இல்லை
புறத்தே செல் என்றான்

வாசலில் வந்து நின்றான்
தெருவில் செல்லும் தோழிமார்
தமையனே என்றழைக்க தங்களைகளே
பெண்டீரே மகளிர்தின வாழ்த்துக்கள்
மங்கையராய் மாதவம் செய்தீர்
என்வாழ்த்துக்களை ஏற்றுக்கொள்ளும் என்றான்

புறத்தே போ என்றவளும்
பெண்ணென்றொ இப்புவியின் மீது
அகத்தில் இருப்பவள் ஆன்மாவுக்கும்
உணர்வகளுக்கும் இல்லா மரியாதை
பொதுவெளியில் வந்தென்னை வராதுஎன்ன?


Wednesday, February 21, 2018

காதலும் கல்யாணமும்

கண்டதும் கொண்ட காவியக் காதல் இல்லை
கண்களில் அச்சமுடன் கடற்கரையில் கால்பதித்ததும் இல்லை
இனம்புரியா வயதின் ஒருவித ஈர்ப்பும் இல்லை
முன்பின் அறிந்ததில்லை முகம்கூட பார்த்தது இல்லை

இவளுக்கு இவனென்று இறைவன் அழுத்தமாக எழுதியதை 
இருகுடும்பம்  இன்முகத்தோடு அறிமுகம் செய்ய அறிந்திட்டோம்
ஈரைந்து நிமிடங்கள் நாணமுடன் வார்த்தைகள் பரிமாறி
இப்பிறப்பிற்கு எனக்கு நீயே துணை என முடிவுசெய்தோம்

சிலிர்க்கும் கனவுகள் தாங்கிய சிறுசிறு சந்திப்புகள்
சிறுதுளிரென உன்மேல் துளிர்த்த சின்ன காதல்
சூழ்ந்திருந்தோர் அறியாத சில தொலைபேசி நிமிடங்கள்  
சிந்தித்தால் இன்று சிலிர்ப்புடன் சிரிப்பும் ஒட்டிக்கொள்கிறது

மந்திரம் முழங்க பெற்றவர் பெருமை கொள்ள
மணமக்களாய் மேடை அலங்கரித்து கரம் பற்றினோம்
முன்னிருக்கும் புதுவாழ்வு தொடங்க வித்திட்டோம் ஒருமனதாய்
மலர்தூவிய பாதைகள் மட்டுமே தெரிந்தன கண்முன்னே

வாழ்க்கை என்னும் மிதிவண்டியின் இருசக்கரமாய் நாம்இருவர்
வழியெங்கிலும் மலர்களே பொழிய சிற்சில முட்களும்
வாழ்க்கை இதுவென உணர்த்த அவசியமாய் போனது
வலி பொறுத்து  தோள்கொடுத்தது முட்கள் களைகிறோம் 

எண்ணம் போல் ரத்தினமாய் பிள்ளை செல்வம் 
எல்லாம் பெற்றேன் இவ்வுலகில் இல்லை என்பதில்லை
என்கனவுகளை நீ காண்கிறாய்  உன்கனவை நான்காண்கிறேன் 
எனதருமை காதலனே எல்லாமுமான என் உயிரே.