Wednesday, June 22, 2011

WHAT DO I DO?

12, 123, 345, 456, 795, 131, oh god! nothing good here :( change the input mode...hdmi 1......again 62, 43,585,700 etc., nothing here also :(( too bad....what else to do.....oh the library book is lying here in the same shelf for more than two weeks now....let me  have a look at it.......first page, second page, bigggg yawn.....i dont know why right from my school days.....i take in a book in hand u feel a lullaby sung in the ears and feel like sleeping immediately......ok no books....not sleeping time still......come kids, lets play something.......snakes n ladders, words building, tennis, badminton.....our kids are more confused than us at times.....by the time they decide the charm to play goes off........ok kids no mood to play now.....you play yourselves......next the laptop....fb, gtalk, msn, yahoo, skype....so may contacts yet none online......Hindu, Indian express, ndtv, cnn on the net........same old news ....nothing new.

WHAT DO I DO NOW?

Good idea.......Pick up the phone and pass on this blade to someone else so that they start bleeding from their ears. friend 1 "hey sorry i have guests at home right now....will call u in sometime".....disconnected.....friend 2 "hello no one is available to take your call..kindly leave your message".......thinking of swami vivekanada's words "try try try till you succeed"... :p friend 3 "hey im outside in a party cant hear you...catch u later"......this even more worse......

WHAT DO I DO NOW?

oh great idea....come on yaar you have people waiting to read your blog....every worst thing that you write...(cud see you going furious).......this is how this post came into this blog......seriously bored....seems like the whole world is enjoying with me having nothing to do while having so much to do....i know many dont have this option of even writing the blog......that is ok....decided to write but what to write?......once again no answer......why not write the same boring feeling.....im sure all of you would have gone through this same feeling in your life every now and then...what did u who is reading this blog do?.....send me your comments as to what you did?....lets us see how many have succeeded in this war with this bored feeling..........


Tuesday, June 14, 2011

Kumbabhishekam triggers Kavalai (sadness)

On a perfect Sunday morning with a cloudy sky greeting us Gudmorning we all were curious to attend the  Siva & Parivara Mahakumbhabhishekam of the of the Lord Venkateswara Temple, Bridgewater, NJ. We have seen many of such happenings in our homeland but attending one here in New Jersey was a different experience. Having a steaming hot Venpongal and gothusu for breakfast we all left for the kumbhabhishekam which was to be performed at 11am. You bet we are Indians and we respect the Indian punctuality, we reached there around 11.30. We thought that parking would become a nightmare and we have to walk down quite a stretch to reach the temple from the parking space that we find....To our surprise we saw sign boards leading us to the parking lot specifically arranged by the temple authorities for this occasion. They have arranged a huge parking lot that belonged to a official complex. Parking is fine....but will we have to walk almost half a mile to the temple from the parking lot? this was the next question that stood up on our mind as we were nearing the parking area. Just then came the answer "a bright yellow school bus". The authorities have arranged for a free shuttle service to and from the parking to the temple.So thoughtful of the authorities..hatss off to them

Later on we entered the temple and were asked to sit in a place till the poojas were over. A peetathipathi by name "Siddeshwarananda" gave a small speech in which he praised the temple authorities and the religious tolerance in America for permitting the temple authorities arrange for a helicopter shower flowers over the temple during the time of kumbhabhishekam (unlike in our own hyderabad, where permission was denied for a similar request). By now the alankaram was over and sannadhi was open for the maha deeparathana or aarthi. There were closed circuit cameras that were giving a better view to the devotees like us who were not near the sannadhi to watch it. It was more like watching a cricket match sitting in your sofa. The view was better and clear. Later on they honored all members who did a great job for this event and distributed prasadhams.

Then came our turn to receive the prasadams. They were well organised and asked each and every devotee to have lunch that was provided by the temple free of cost. It was a massive level annadhanam considering the fact that this is not India, where is u get funds from so many people. Coming to the lunch, it was again calm and peacefully organised with three counters serving bottled drinking water, hot keasri, sambar rice and curd rice. The quantity and the quality of the food was not just for the sake of the annadhanam but was really appreciable. Over all we had the feel of witnessing a Hindu event that was appreciably religious, well performed, well organised in the American soil.

The strong feeling that i personally had was, why is this not happening the same way in India?.....We dont have to hire helicopters to shower flowers, but why do our authorities lack caring about the parking, organising, cleanliness and coordination. I understand that the number of people who attended this event here in the US is very small when compared to the our prominent temples in India, but still when there is a real big occasion like this both the public and the authorities fail to stand up to the situation. Is it the lack of awareness, responsibility or the feeling of i care a damn for my fellow human being?

Why not our Political leaders and officials take interest in educating the people about our responsibilities and duty as a citizen and fellow human being. Along with inheriting the fashion, food and less important things from the western culture we should start inheriting their qualities like discipline, personal and public hygiene, cleanliness, caring for the country / society, the feeling of my country (that which many of us only have during an indo-pak cricket match) and the way they respect the traffic rules and their fellow human beings.

Many of you who know me well might think "this is the effect of living in US for a year now". Not really. This is a pain that every Indian feels when they see their country lacking these fundamental things that boost up the value of our life. Our leaders and officials who concentrate on bringing the western companies and infrastructure should also think about these basic things tho keep up the pride of our nation....We public should also cooperate with the government....."National discipline can only be achieved only when personal discipline is followed strictly".

Lets start with small things like not throwing trash on the road, not wasting water, not spitting in public places, conserving energy, following traffic rules and above all considering the country like one's own house. Next time you see someone who fails to do this walk up to them and start educating them to do it...if 50 people ignore one will follow...that will trigger a change.

I have deviated from what i started and where i am now. But this is not the deviation...this was what i really felt on my way back home from the temple.....Lets promise to make this world a better place to live for the generation that is looking up to us for a healthy and prosperous living......Jai Hind!!!

Wednesday, June 8, 2011

எங்கே செல்கிறது பாரதம்?

"செந்தமிழ் நாடெனும் போதினிலே இன்ப தேன் வந்து பாயுது காதினிலே" என்றான் முண்டாசு கவிஞன் பாரதி. இன்றைய தமிழ் நாட்டின் நிலை என்ன, என்று யாராவது கேட்டால்

      "செந்தமிழ் நாடெனும் போதினிலே ஊழல் செய்திகள் வந்து பாயுது காதினிலே" என்று தான் சொல்வார்கள். எத்தனை எத்தனை மேதைகள் பிறந்த பொன்னாடு நம் செந்தமிழ் நாடு. இன்று ஊழலின் பிறப்பிடமாய் பிற மாநிலத்தார் கண்டு முகம் சுழிக்கும் அளவிற்கு செய்துவிட்டார்கள்.
    
      இமயமலை தொடர்ச்சி எங்கள் நாட்டின் பெருமைகளில் ஒன்று என்று தலை தூக்கி நிமிர்ந்து நின்ற காலம் மாறிப்போய் இமாலய ஊழல்களினால் தலை குனிந்து தமிழன் என்று சொல்லவே சங்கடப்பட்டுக் கொண்டிருக்கும் காலம் ஆகி விட்டது இன்று. எந்த ஒரு ஏமாற்று வேலையும் செய்பவர்கள் இன்று ஆயிரங்களில் யோசிப்பது கூட இல்லை. இந்த விஷயத்தை பற்றி எழுத வேண்டும் என்கிற உந்துதல் கூட சென்ற வாரம் ஒரு தனி மனிதன் செய்த 50 கோடி ஊழலை செய்திகளில் கேட்ட பின்பு தான். உண்மை நம் தி.மூ.கவின் இமாலய ஊழலுக்கு முன்னால் இந்த ஐம்பது கோடி ஒரு பொருட்டே அல்ல. அனால் இதை செய்தவன் அரசியல் செல்வாக்கு இல்லாமல் செய்திருக்க  முடியாது என்றாலும் ஒரு சாதாரண மனிதன் கூட கோடிகளில் தான் சிந்திக்கிறான் என்று நினைக்கும்போது மனம் ஏற்க மறுக்கிறது.
    இதை செய்கிற துணிச்சலும் தைரியமும் எப்படி வருகிறது இவர்களுக்கு? இவர்களை தண்டிக்க வழிகளே இல்லையா? கண்டிப்பாக இருக்கும் இருக்கிறது. ஆனால் அதிலும் ஊழல் தை விரித்து ஆடுகிறது. கைதான 3 மணிநேரத்தில் ஜாமீனில் வெளியில் வந்து சிரித்துகொண்டே புகைப்படங்களுக்கு போஸ் கொடுக்கும் வெட்கம்கெட்ட ஜென்மங்களை பார்கத்தான் செய்கிறோம். மண்ணெண்ணெய், அரிசி, பருப்பு, இவற்றிற்கு எல்லாம் சாலை மறியல், கடை அடைப்பு என்று எழுச்சி கொள்ளும் மக்கள் இந்த ஊழல்களை கண்டு பொங்க மறந்து விடுகிறார்கள். தமிழனின் மிக சிறந்த பண்புகளில் ஒன்று மறப்பது மன்னிப்பதும். அதனால் தானோ என்னவோ மக்கள் இது போன்ற இமாலய ஊழல்களை கூட மறந்துவிடுகிறார்கள் .
ஊழல்களுக்கு அதிகபட்ச தண்டனை என்ற நிலை வந்தால் தான் இது போன்ற ஏமாற்றுகாரர்களுக்கு பயம் ஏற்படும். ஏனென்றால் இவர்குளுக்கு மனசாட்சி, இறைவன் இவர்களுக்கு எல்லாம் பயமே கிடையாது.
    "நெஞ்சு பொறுக்கு திலையே - இந்த
      நிலை கெட்ட மனிதரை நினைத்துவிட்டால்
      அஞ்சி அஞ்சி சாவார் - இவர்
     அஞ்சாத பொருள் இல்லை அவனியிலே" என்று பாடிய பாரதி இன்று இருந்தால் இப்படித் தான் பாடி இருப்பார்
       "நெஞ்சு போருக்கு திலையே - இந்த
         நிலை கெட்ட மனிதரை நினைத்துவிட்டால்
         ஊழலுக்கு மேல் ஊழல் செய்வார் - இவர்
        அஞ்சும் பொருள் இல்லை அவனியிலே" என்று இரத்த கண்ணீர் வடித்திருப்பான்.
    நாட்டிற்காக தனது சொந்த சொத்துகளை விற்று நன்மை செய்த நம் முன்னோர்கள் எங்கே? தான் சொத்து மதிப்பை உயர்த்துவதற்காக நாடியே சூறையாடி நிலை குலையச்செய்யும் இந்த பகல் கொள்ளைகாரர்கள்
 எங்கே. இதற்கான தீர்வு தான் என்ன. தேர்தலில் தோற்கடித்து விட்டால் போதுமா? அல்லது கைது செய்துவிட்டால் போதுமா? வழக்கை தக்க சமயத்தில் முடித்து தகுந்த தண்டனை கொடுத்தால் மட்டுமே இது போன்ற தவறுகள் பிற்காலத்தில் நடைபெறாமல் தடுக்க முடியும். "தண்டனைகள் கடுமையானால் தான் குற்றங்கள் குறையும்". தண்டனைகள் வழங்கப்படும் வரை மக்கள் இவைகளை மறக்காமல் இருக்க வேண்டுமே?
    அரசன் அன்று கொல்வான் தெய்வம் நின்று கொல்லும் என்பார்கள்.....இங்கோ நாடாளும் அரசர்களே கொள்ளையடித்துக் கொண்டிருக்கும்போது தெய்வம் மட்டுமே இவர்களுக்கு தண்டனை வழங்க வர வேண்டும், வருமா அல்லது இது போன்ற ஏமாற்றுப் பேர்வழிகளை படைத்தமைக்காக வெட்கி பாரதத்தின் பக்கம் தலை காட்டாமல் போய்விடுமா? பொறுத்திருந்து பார்ப்போம், இன்னும் என்னவெல்லாம் மிச்சம் இருக்கிறது தமிழகத்தை சீர்குலைக்க?

There was an error in this gadget