Friday, February 24, 2017

சம்போ மகாதேவா

நெடுந்துயர் உன்னை சுட்டெரிக்கும் நேரம்
நீ மறவாமல் என்னை நினைத்தால்
குளிர் நிலவுபோல் குளிர்ச்சி தந்திடுவேன்
என்றேஉரைத்திட பிறைநிலா தரித்தாய் சந்திரமௌலீசா

செருக்கு மேலிட்டு தன்னிலை மறந்து
தறிகெட்டு கங்கை வெள்ளமென ஓடும்
என்மனதை தடுத்தது உன்னடி சேர்க்கவே
கங்கையை முடிமேல் சூடினாய் கங்கேஸ்வரா

கொண்ட பார்வையம் செய்யும் செயலும்
நேர்பட இருந்தால் கண்களும் ஒளிரும் 
தீயது எல்லாம் தீயினில் போகுமென்பது 
உரைத்திட நெற்றிக்கண் காட்டினாய் நயனேஸ்வரா

அலைகடல் தோன்றிய ஆலகால விஷமாய்
ஆபத்து  வரினும் ஹரண்அவனை சிந்தையை
மறவாது நினைத்திட பேரிடர் விலகுமென
உரைத்திட விஷம்தனை அடக்கினாய் நீலகண்டா

வளைந்து நெளிந்து ஓடும் என்வாழ்வை
அறநெறி வழுவாது ஆன்றோர் போற்றிட
அறிவு பாதையில் என்னை செலுத்த
நாகப்பாம்பினை நகையாய் சூடினாய் நாகேஸ்வரா

பேதை என்வாழ்வில் பெரும்துயர் வரகண்டு
பொருத்திட மாட்டாள் என்பிள்ளை இவளென
பாய்ந்து வந்து காப்பேன் என்றுரைக்கவே
புலித்தோல் போர்த்தினாயோ என் தாயுமானவா

உருண்டு ஓடும் எனது வாழ்வின்
ஒரு நொடி கூட  திண்ணமாய் உன்னடியினிலே
உருண்டிட வேண்டும் என்பதை காட்ட
உருண்டையாய் ருத்திராக்ஷம் உடுத்தினாய் ருத்திராக்ஷரா

கவலைகள் போக குதூகலம் துளிர்க்க
துயரினை மறந்து துள்ளி குதிக்க
தப்பாமல் என்னை தியானம் செய்யஎன
உணர்த்திட உடுக்கை ஏந்தினாய் ஊர்துவலிங்கா

நிலை இல்லா இந்த வாழ்வில்
நிலையான அமைதி பெற தூயவனாய்
வாழ திருவடி தூக்கி நின்று
சிக்கென பற்றிடுவாய் என்றாயே நடராஜா

மாநிலம் வாழும் உயிர்கள் அனைத்தும்
என்னடி சேர்தலே இறுதியில் தத்துவம்
உன்உறைவிடம் அறிவாய் அறியாப்பிள்ளையே
என்பதைச்சொல்ல மயானம் நின்றாயே மசானவாசா

என்இந்த பிறவியில் ஏற்றம் பெறவே
உன்னடி பணிந்தேன் ஏற்று எம்மை
காத்து வீடு பெரு அருள்வாய்
ஜோதியாய் நின்ற சிவராத்திரி நாயகா.



No comments:

Post a Comment

There was an error in this gadget